Przejdź do treści głównej
Strefa wiedzy
Strona główna / Strefa wiedzy / Zrzeczenie się spadku w praktyce – procedura, terminy, skutki

Zrzeczenie się spadku w praktyce – procedura, terminy, skutki

Potocznie mówi się o zrzeczeniu się spadku, ale w Kodeksie cywilnym chodzi o zrzeczenie się dziedziczenia. To ważna różnica, bo nie jest to oświadczenie składane po śmierci bliskiej osoby, lecz umowa zawierana wcześniej – jeszcze za życia przyszłego spadkodawcy. Przepisy wymagają aktu notarialnego, a skutki takiej decyzji mogą objąć także dzieci osoby zrzekającej się.

Zrzeczenie się spadku w pigułce

  • Umowę zrzeczenia się spadku zawiera się wyłącznie za życia przyszłego spadkodawcy i tylko w formie aktu notarialnego.
  • Zawrzeć ją może spadkobierca ustawowy, czyli osoba, która dziedziczyłaby z ustawy. Przepisy pozwalają też ograniczyć zrzeczenie tylko do prawa do zachowku, w całości albo w części.
  • Co do zasady zrzeczenie obejmuje również dzieci, wnuki i dalszych potomków, chyba że w akcie notarialnym wpisano inaczej.
  • Po śmierci spadkodawcy nie ma już „zrzeczenia się spadku” – wtedy można co najwyżej spadek przyjąć albo odrzucić, co do zasady w terminie 6 miesięcy.

Czym jest zrzeczenie się spadku?

Zgodnie z art. 1048 Kodeksu cywilnego spadkobierca ustawowy może zawrzeć z przyszłym spadkodawcą umowę o zrzeczenie się dziedziczenia. Mówiąc prościej: osoba, która dziedziczyłaby z ustawy, jeszcze za życia bliskiego może umówić się z nim, że po jego śmierci nie będzie dziedziczyć. Taka umowa musi mieć formę aktu notarialnego.

Przepisy pozwalają dziś także ograniczyć zrzeczenie wyłącznie do prawa do zachowku. Zachowek to pieniężna ochrona dla najbliższych, którzy w danej sytuacji nie dostali tego, co przysługiwałoby im przy dziedziczeniu ustawowym. Dlatego w praktyce trzeba bardzo dokładnie ustalić, czy strony chcą wyłączyć całe dziedziczenie, czy tylko roszczenie o zachowek.

Jak wygląda procedura zrzeczenia się spadku krok po kroku?

  1. Najpierw strony powinny ustalić zakres umowy. Trzeba odpowiedzieć sobie na kilka pytań: czy chodzi o całe dziedziczenie ustawowe, czy tylko o zachowek, oraz czy skutki mają objąć także zstępnych, czyli dzieci i dalszych potomków. To ważne, bo brak takiego doprecyzowania może wywołać skutki szersze, niż rodzina zakładała.
  2. Kolejny krok to wizyta u notariusza i zawarcie aktu notarialnego przez obie strony: przyszłego spadkodawcę oraz przyszłego spadkobiercę ustawowego. Zwykłe pismo, wiadomość e-mail czy ustna deklaracja nie wystarczą. W tej procedurze nie zastępuje aktu notarialnego ani sąd, ani prywatne oświadczenie.
  3. Po podpisaniu aktu warto zachować wypisy dokumentu i poinformować najbliższych o jego istnieniu. W praktyce ułatwia to późniejsze ustalenie kręgu spadkobierców i ogranicza ryzyko rodzinnych sporów po śmierci spadkodawcy. To już nie wynika wprost z przepisu, ale jest rozsądnym zabezpieczeniem organizacyjnym.

Jakie są terminy przy zrzeczeniu się spadku?

Przy zrzeczeniu się dziedziczenia nie ma 6-miesięcznego terminu znanego z odrzucenia spadku. Umowę można zawrzeć tak długo, jak żyje przyszły spadkodawca. Po jego śmierci jest już za późno na zrzeczenie – wtedy wchodzą w grę przepisy o przyjęciu albo odrzuceniu spadku.

Jeżeli spadkodawca już zmarł, zastosowanie mają art. 1012–1018 Kodeksu cywilnego. Spadkobierca może wtedy spadek przyjąć albo odrzucić, a oświadczenie trzeba złożyć w ciągu 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o tytule powołania do spadku. Brak oświadczenia w tym terminie oznacza przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Oświadczenie składa się przed sądem albo przed notariuszem.

Jakie są skutki zrzeczenia się spadku dla dzieci, zachowku i długów?

Najważniejszy skutek opisuje art. 1049 Kodeksu cywilnego. Zrzeczenie się dziedziczenia obejmuje również zstępnych zrzekającego się, chyba że strony umówią się inaczej. To oznacza, że jeśli ktoś zrzeka się dziedziczenia po swoim rodzicu, to co do zasady skutki obejmą także jego dzieci.

Przepis stanowi też, że osoba zrzekająca się oraz objęci umową zstępni są traktowani tak, jakby nie dożyli otwarcia spadku. W praktyce wypadają więc z kręgu dziedziczenia ustawowego. Ma to znaczenie również przy ocenie odpowiedzialności za zobowiązania, bo do spadku należą nie tylko prawa majątkowe, ale też długi spadkowe i inne obowiązki majątkowe zmarłego.

Warto też pamiętać, że osoby, które zrzekły się dziedziczenia, nie są uwzględniane przy obliczaniu udziału stanowiącego podstawę zachowku. To kolejny powód, aby treść aktu notarialnego przygotować bardzo precyzyjnie.

Czy zrzeczenie się spadku można cofnąć?

Tak, ale nie da się tego zrobić jednostronnie ani zwykłym pismem. Art. 1050 Kodeksu cywilnego przewiduje, że zrzeczenie można uchylić przez kolejną umowę między tym, kto zrzekł się dziedziczenia, a tym, po kim się go zrzekł. Ta umowa także musi mieć formę aktu notarialnego.

W praktyce oznacza to, że późniejsza zmiana zdania jednej strony nie wystarczy. Jeśli rodzina chce odwrócić wcześniejsze ustalenia, trzeba ponownie udać się do notariusza i sporządzić nowy akt.

Przeczytaj też, kiedy następuje przedawnienie długu.

Zrzeczenie się spadku a odrzucenie spadku – jaka jest różnica?

To dwa różne mechanizmy.
  • Zrzeczenie się dziedziczenia następuje za życia przyszłego spadkodawcy i wymaga umowy notarialnej.
  • Odrzucenie spadku następuje po śmierci spadkodawcy przez oświadczenie składane przed sądem albo notariuszem, co do zasady w terminie 6 miesięcy od chwili, gdy spadkobierca dowiedział się o powołaniu do spadku.
W praktyce to rozróżnienie ma ogromne znaczenie. Ten, kto pyta o „zrzeczenie się spadku” po śmierci rodzica lub innego bliskiego, najczęściej szuka informacji o odrzuceniu spadku. W takim przypadku trzeba działać według innych przepisów i pilnować terminu.

Sprawdź także, co zrobić w przypadku wezwania do zapłaty na osobę zmarłą.

Podsumowanie

Jeżeli chcesz wyłączyć kogoś z dziedziczenia ustawowego jeszcze za życia przyszłego spadkodawcy, mówimy o zrzeczeniu się dziedziczenia. Potrzebna jest do tego umowa w formie aktu notarialnego. Jeżeli śmierć już nastąpiła, nie da się „zrzec” spadku – można go co najwyżej przyjąć albo odrzucić na zasadach Kodeksu cywilnego. Przed podpisaniem aktu warto dokładnie sprawdzić, czy umowa ma objąć także dzieci i dalszych potomków oraz czy chodzi o całe dziedziczenie, czy tylko o prawo do zachowku.

Najczęściej zadawane pytania i odpowiedzi (FAQ)

Nie. Po śmierci spadkodawcy nie zawiera się już umowy o zrzeczenie się dziedziczenia. W takiej sytuacji można co najwyżej spadek przyjąć albo odrzucić, co do zasady w terminie 6 miesięcy.

Czy zrzeczenie się spadku i odrzucenie spadku to to samo?

Nie. Zrzeczenie następuje za życia przyszłego spadkodawcy i wymaga aktu notarialnego. Odrzucenie następuje po śmierci spadkodawcy przez oświadczenie przed sądem albo notariuszem.

Czy zrzeczenie obejmuje dzieci?

Co do zasady, tak. Zrzeczenie obejmuje również zstępnych, czyli dzieci, wnuki i dalszych potomków, chyba że w umowie wpisano inaczej.

Czy można zrzec się tylko zachowku?

Tak. Obecnie przepisy pozwalają ograniczyć zrzeczenie się dziedziczenia wyłącznie do prawa do zachowku, w całości albo w części.

Czy zrzeczenie można cofnąć?

Tak, ale tylko przez kolejną umowę w formie aktu notarialnego zawartą między tymi samymi stronami.

Podstawa prawna i źródła

Poniżej zebraliśmy najważniejsze akty prawne oraz materiały instytucjonalne, na których opiera się opis zrzeczenia się dziedziczenia (potocznie nazywanego zrzeczeniem się spadku), odrzucenia spadku, terminów oraz skutków takiej decyzji dla spadkobiercy i jego zstępnych. To zestawienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.
  1. Kodeks cywilny w szczególności art. 922, art. 991–992, art. 1012–1018 oraz art. 1047–1050, dostęp: 11.03.2026.

Data aktualizacji: 18.03.2026